„życie według wzorów przyniesionych z ojczystych terenów. Jakie miałyby być ich wytwórnie wina trzy stulecia później, jeśli nie „typu greckiego" Z tym że jaki był ten typ, archeolodzy dowiedzieli się dokładnie, zbadawszy wytwórnie na peryferiach greckiego świata.
Odkopane wytwórnie pochodzą głównie z IV i III wieku p.n.e. (są i późniejsze). Archeolodzy uchwycili je od razu w stadium gotowym, ale nim ukształtował się taki typ wytwórni, musiało minąć dużo czasu. Ikonografia grecka dostarcza danych o archaicznym sposobie produkcji wina, słynne wazy z malarstwem figuralnym ukazują Sylenów zbierających grona, wrzucających je dó wielkiego naczynia, ustawionego na czymś w rodzaju stolika; jeden z Sylenów od razu w winnicy wytłacza moszcz nogami; sok spływa z wysoko ustawionego naczynia do pitosu. Ten sposób produkcji jest chyba najstarszy, naj , pierwotniejszy. Jeśli jednak wyobrażano go na naczynu np. z VI wieku p.n.e., nie musi to oznaczać, że tak właśnie wytwarzano wówczas wino, gdyż równie dobrze mógł już wtedy funkcjonować system tłoczenia zbliżony do tego, jaki udokumentowano nad Morzem Czarnym w III wieku p.n.e. Samo zaś wyobrażenie mogło mieć charakter tradycyjnego, uświęconego motywu; jeśli chciano przedstawić winobranie i tłoczenie moszczu — czyniono to właśnie w ten sposób. Co z drugiej strony nie oznacza, że w dobie rozwiniętych wytwórni win, z kilku sektorowymi tłoczniami, wieloma cysternami i prasami gwintowymi — równocześnie nie istniało tłoczenie prymitywne, odbywające się dokładnie tak, jak widzimy to na wazach.“(12)