„— Dzwonek elektryczny... — Władek aż otwórz.)! szeroko oczy ze zdumienia. — Bardzo chętnie, ale czy wiesz, jak to działa... I jak trzeba by go zbudować...
— Ja nie wiem, ale ty mówiłeś, że trzeba mieć elektromagnes i... i coś tam jeszcze...
— No tak, trzeba mieć elektromagnes . małym młoteczkiem,
przymocowanym do jego kotwicy, i dzwonek. To znaczy nie dzwonek, tylko taką półkulę...
— Czaszę... — podpowiedział Janek.
— O właśnie, czaszę. Zaraz ci to wszystko dokładnie narysuję. Władek doić sprawnie wykonał rysunek.
zrobić to w ten sposób... — Władek zamyślił się nieco, a następnie zaczął powoli wykonywać jakiś rysunek. Początkowo nie szło mu to zbyt składnie; kreślił, poprawiał, a nawet przygryzał koniec ołówka. Po chwili jednak przerysował „na czysto" zupełnie poprawny schemat.
— O, popatrz — tłumaczył Jankowi. — Gdy włączymy prąd, elektromagnes przyciągnie kotwicę. Młoteczek, który jest przedłużeniem kotwicy, uderzy wówczas w czaszę dzwonka. Widzisz, jakie to proste...
— No tak — Janek przyjrzał się uważnie, lecz nie był zbytnio zachwycony — ale chyba zadzwoni tylko raz... A przecież prawdziwy dzwonek dzwoni bez przerwy tak długo, jak długo naciskamy przycisk włączający prąd. Coś tu chyba jest nie tak...“(3)